Məndə bu dünyada yaşayıram,bütün
insanlar,canlı varlıqlar kimi.Tək fərqimiz onların dünyasının işıqlı,mənim
dünyamın qaranlıq olmasıdı.Lakin məndə digərləri kimi öz dünyamda işıqlı
yaşamaq istəyirəm.İşıqlı dünyanı qaranlıq görmək də mənim günahım deyil.Bir çox
şeydə günahım olsada, qaranlıq dünyam mənim günahımın məhsulu deyil.Qaranlıq
dünyada yaşasamda çalışıram ki,hisslerimle dünyamı işıqlandırım.Mən bunu edə
bilirəm,axı başqa əlacım yoxdu.Nə qədər həyatdan küskün yaşamaq olar. Kimisə
günahlandırmaq,kiməsə əzab vermək mənə heç nə vermədi.Mən yenədə özümlə tək
qaldım.Mən qaranlıq dünyamı işıqlandıraraq xoşbəxt oldum.Lakin dünyaya işıqlı
gözlə baxıb da öz həyatlarını qaranlığa çevirənlər var. Nə qədər ki, nəfəs alırıq,hərəkət edə bilirik,Allahın bizə
verdiklərinə şükür edərək yaşamalıyıq.Həyatda bizim üçün olan nemətləri qiymətləndirərək,yalnız
özümüz üçün yox ,başqaları üçün nələrsə etməliyik.İnsan həyata necə baxırsa elə
də görür,əgər həyat eybəcərlik və gözəlliklə doludur.İnsan əgər həyatın eybəcərliyini
görmək istərsə ancaq eybəcərlikləri görər,gözəlliklərini
görmək istərsə, ancaq gözəllikləri görər.İndi
özünüz düşünün sizə eybəcərlik lazımdı,gözəllik?
ardı...
“Allah vurmuşlar bezdiriblər məni.Bu vaxtı mahnıya qulaq asmaq olar.Bu bir tərəfə dünən yenə suyu açıq
qoyublar,başımıza su damırdı.”- Səkinə xala öz-özünə danışırdı.
ardı...
.jpg)
