İşıq – günəş, yaradır bir varlığın kölgəsini. Əgər bu qədər cisimsiz, məcaz olan bir şeyin – xoşbəxtliyin, kölgəsini belə yansıdacaq bir nur varsa, ona tərəf qaçmaq, qanadlanıb uçmaq gərək…
ardı...
Nədənsə insanlar özlərindən fərqli olanları, başqa cür düşünənləri dəli adlandırırlar. Heləysə əgər, nə bəxtəvərdir dəlilər. Əgər dəlilik belə bir mövhumatdırsa, məndə dəli olmaq istərdim…
ardı...
Bu gecə bizim qəhramanımız öz çarpayısında oturmuşdu. Yatağı pəncərənin önündə olduğundan, gözləri səmaya dikilmişdi. Uzaqda, çox uzaqda parlayan kiçik bir ulduza baxırdı.
ardı...
Əslində insanlar həqiqətən belədir. Bəziləri insanların yanında, tənhadır. Bəziləri insanlardan uzaqda, təkdir. Bəziləri insanlardan yoxsun, kimsəsizdir…
ardı...
Bəzən evinin bağçasına güllər əkərsən. Bağban olan tək bir gülü sevərsən. O gülsüz sənin evinin ətri olmaz. Bağçanda gözəllik olmaz. Gözəl olan şeyə qiymət verilməz, qiymət verdiyimiz şeylər gözəlləşə
ardı...
