nsan oz daxilinə çəkildikdə...özünü..kəsf edəndə...tənhalığını anlayır...
sonda başa düşürki...onun düşməni...ancaq özüdür..başqaları...xəyalları...ümidləri məhv OLUR..
ardı...
….gözəl bahar yağışı…. Bakını qucaqlayıb həzin notlar üzərində rəqs edir sanki… Bu gün göydəki rəssamlar romantik əsər yaradırdı… Bu dəfə Bakı duyğusal idi…hərdən sakit…hərdən səssiz…hərdən…əsəbi
ardı...